Wokół Szczecina biegnie gęsta sieć znakowanych szlaków pieszych, z których większość można połączyć z dojazdem koleją lub autobusem. Poniżej szlaki Puszczy Bukowej, Wzgórz Warszewskich i Puszczy Wkrzańskiej, z przebiegiem i długością według źródeł. Szlaki dalekobieżne, takie jak Szlak Nadodrzański, który wchodzi w Puszczę Bukową, mają własny przegląd.

Krótko i od przystanku: Bukowiec i Słupi Głaz

Według Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Zachodniopomorskiego Szczeciński Park Krajobrazowy Puszcza Bukowa przecina 18 szlaków pieszych. Najkrótsze zaczynają się przy miejskich pętlach autobusowych. Z pętli na osiedlu Bukowym, przy ul. Kolorowych Domów, startują razem dwa szlaki.

Czarny Szlak Górski na Bukowiec ma 3,8 km. Według Wikipedii po 1,0 km mija pomnikowy Głaz Grońskiego, po 2,5 km Młyński Kamień zwany Głazem Sercem, po 3,1 km przełęcz Siodło Zielawy, a na 3,8 km kończy się na szczycie Bukowca. Wikipedia w haśle o tym szlaku podaje wysokość Bukowca 148,3 m n.p.m., a w haśle o Szlaku Nadodrzańskim 149 m, więc wysokość to około 148-149 m.

Czerwony szlak im. Wojciecha Lipniackiego biegnie od tej samej pętli do Bramy Czwójdzińskiego. Według Wikipedii ma 6,0 km (zarządca parku podaje 5,5 km), prowadzi dolinami Chojnówki, Zielawy i Rudzianki i mija buk Lipniackiego, grodzisko Chojna, Szwedzki Młyn, groblę Zielawy i pomnik przyrody Słupi Głaz. Imię Lipniackiego, miłośnika Puszczy Bukowej, dodano do nazwy w 1997 roku.

Szlaki od Dębów Krzywoustego i od stacji Zdroje

W Szczecinie-Klęskowie, przy ul. Chłopskiej, stoją Dęby Bolesława Krzywoustego i zaczynają się dwa szlaki. Żółty szlak im. Bolesława Krzywoustego ma według Wikipedii 13,6 km, a według zarządcy parku 12,7 km. Prowadzi przez Wzgórza Bukowe obok Głazu Krajoznawców, uroczyska Kołówko i wzgórza Lisica z masztem na Kołowie, a kończy się w Strudze. Po drodze, w Płoni, stoi ryglowy kościół z drugiej połowy XV wieku, a obok rośnie pomnik przyrody Lipa św. Ottona.

Zielony szlak im. Bolesława Czwójdzińskiego jest dużo dłuższy: według Wikipedii 34,8 km, od Klęskowa przez Bramę Czwójdzińskiego (2,0 km), Kołowo (5,2 km) i arboretum w Glinnej (11,3 km) do opactwa w Kołbaczu (18,7 km), a dalej nad Miedwie. Zarządca parku opisuje tylko odcinek do Kołbacza, 19 km. To typowy szlak do przejścia w odcinkach.

Niebieski szlak im. Stanisława Grońskiego liczy według Wikipedii 38,2 km, a według zarządcy parku 39,6 km. Zaczyna się przy stacji Szczecin Zdroje, mija grodzisko Chojna, Głaz Grońskiego, Dęby Krzywoustego, Lisicę, jeziora Plebanka i Dereń oraz Binowo, a kończy przy przystanku Szczecin Zdunowo. Oba końce leżą przy kolei, więc trasę łatwo skrócić.

Spacer wokół Jeziora Szmaragdowego

Najłatwiejszy na tej liście jest żółty Szlak Familijny przez Park Leśny Zdroje. Według Wikipedii ma 2,5 km, według zarządcy parku 2,7 km i prowadzi wokół Jeziora Szmaragdowego. Po około 0,5 km dochodzi do Polany Widok z panoramą Szczecina, a kończy się na Skórczej Górze, drugim punkcie widokowym. Zarządca parku zaznacza, że szlak nadaje się dla rodzin z dziećmi. Jezioro powstało 16 lipca 1925 roku, gdy w kopalni kredy odsłonięto warstwę wodonośną.

Puszcza Wkrzańska i Wzgórza Warszewskie

Na północ od Szczecina znakowane szlaki prowadzą przez las sosnowy i wzgórza nad miastem. Zielony szlak przez Las Arkoński i Wzgórza Warszewskie ma według Wikipedii około 13,8 km i prowadzi z Niemierzyna przez Osów i południową część Puszczy Wkrzańskiej oraz Przęsocin do Skolwina.

Czerwony szlak Ścieżkami Dzików ma około 14,5 km i zaczyna się w Niemierzynie, biegnie przez Park Leśny Arkoński, Osów i Dąb Bogusława, a kończy w Policach-Mścięcinie. Obok Dębu Bogusława przechodzi też niebieski Szlak Pokoju, długi według Wikipedii około 12 km, który z Głębokiego prowadzi przez Leśno Górne i Sierakowo do Pilchowa. Żadna z tych tras nie jest pętlą, więc powrót trzeba zaplanować komunikacją.

Krótkie dojścia i odgałęzienia tworzą czarny Szlak Pilchowski (około 4,2 km, z części trasy po ulicach wsi) oraz czarny Szlak Komorzych Gór, 5,6 km z Leśna Górnego przez Stare Leśno do Tanowa. Żółty Szlak Policki ma około 11 km: od Placu Chrobrego w Policach przez Trzeszczyn i Stare Leśno do Bartoszewa. Najdłuższy jest czerwony szlak Puszczy Wkrzańskiej im. Stefana Kaczmarka: Wikipedia podaje w infoboksie około 44 km, a w opisie przebiegu 45,5 km. Prowadzi z Głębokiego przez Bartoszewo, Tanowo i jezioro Świdwie do Trzebieży nad Zalewem Szczecińskim.

Na wschodnim skraju: Szlak Rekowski

Czerwony Szlak Rekowski ma 16,7 km i prowadzi podmiejskimi terenami na południowy wschód od Szczecina, skrajem Puszczy Goleniowskiej i doliną Płoni. Według Wikipedii zaczyna się przy stacji Szczecin Załom, mija cmentarz w Wielgowie, przystanek Szczecin Zdunowo i cmentarz w Jezierzycach, a kończy w Rekowie.

Jak czytać te liczby

Opisy przebiegu większości szlaków w Wikipedii oparto na stanie z 2007 roku, a różnice kilometrażu między Wikipedią a zarządcą parku, widoczne wyżej, wynikają z różnych źródeł pomiaru. Przed wyjściem sprawdź oznakowanie w terenie i aktualną mapę, bo część tras przecina drogi i autostradę, a odcinki mogły zostać zmienione.