Wczesnośredniowieczne grodzisko na klifie Zalewu Szczecińskiego z fundamentami wieży i punktem widokowym.
Grodzisko w Lubinie to pozostałości słowiańskiego grodu wczesnośredniowiecznego na wyspie Wolin, około 8 km od Międzyzdrojów. Leży na najwyższym klifie wybrzeża Zalewu Szczecińskiego, na wysokości 43-52 m n.p.m., i jest zarazem punktem widokowym na zalew, deltę Świny i Wicko Wielkie.
Najstarsze ślady osadnictwa pochodzą z IX lub pierwszej połowy X wieku, a wał obronny zbudowano prawdopodobnie pod koniec XI wieku. W 1124 roku Otton z Bambergu przybył do Lubina i, jak podaje kronikarz Herbord, poświęcił tu ołtarz. W 1173 roku gród zdobyły wojska króla Danii Waldemara I. Ostatni raz wymieniono go w dokumencie z 1186 lub 1187 roku, w którym nadano go kapitule kamieńskiej. Na miejscu stał kościół św. Mikołaja.
Wykopaliska z lat 2008-2011, prowadzone przez zespół Uniwersytetu Szczecińskiego i Instytutu Archeologii i Etnologii PAN, odsłoniły pozostałości kościoła św. Mikołaja i cmentarza, w którym odkryto szczątki 71 osób, a także dwóch wałów i fundamenty wieży mieszkalnej. Pod dachem ochronnym widać fundamenty tej wieży z XV lub XVI wieku, która była rezydencją prepozyta kapituły kamieńskiej. Poza nimi nie widać już innych pozostałości grodu. Wśród znalezisk jest dirham z X wieku, bity najprawdopodobniej w Samarkandzie.
Z miejsca widokowego rozciąga się panorama Zalewu Szczecińskiego, delty Świny i Wicka Wielkiego. Przy sprzyjających warunkach widać kominy zakładów w Policach i światła Nowego Warpna, a po drugiej stronie Świnoujście i Bałtyk. Strona obiektu zachęca do oglądania panoramy 44 wysp zalewu i dziko żyjących ptaków, w tym bielika.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się