Najstarszy park miejski Stargardu na dawnych wałach, obok średniowiecznych murów i baszt, z aleją Słowiczą i starodrzewem.
Najstarszy i największy obszar zieleni miejskiej w Stargardzie. Okala Stare Miasto od północy i zachodu, a powstał na terenie dawnych wałów ziemnych, zagospodarowanych w XVIII wieku.
Gdy miasto przestało być twierdzą, wały i fosy traciły znaczenie. Bastion Szubieniczy i większość wałów obniżono, a teren obsadzono drzewami. Pierwotne rozmiary zachował tylko Bastion Świętojański. W latach 1995-2000 park przeszedł rewitalizację. Przez całą jego długość biegnie aleja Słowicza, wytyczona na dawnym wale ziemnym. Park graniczy z Parkiem Zamkowym i Parkiem Piastowskim.
Granicę parku wyznacza obrys murów obronnych, dlatego spacer prowadzi obok średniowiecznych budowli. W parku lub tuż przy nim stoją fragment murów, Baszta Morze Czerwone, Brama Pyrzycka oraz cerkiew śś. Piotra i Pawła. Nieopodal wznosi się też wieża ciśnień.
Najliczniej rosną klony zwyczajne, jawory, dęby, buki i lipy, a krzewów jest ok. 8 tys. Największe obwody mają topola biała (498 cm), buk zwyczajny (447 cm) i dwa dęby szypułkowe (346 i 315 cm).
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się