Trzy ryby na ministerialnej liście

Na liście produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w kategorii produktów rybołówstwa z województwa zachodniopomorskiego, są trzy wpisy związane ze słodką wodą. Według strony gov.pl sielawa wędzona z Pojezierza Drawskiego trafiła na listę 2 lipca 2013 roku, sieja miedwieńska (zapisywana też jako miedwiańska) 5 września 2013 roku, a miedwieńskie ryby wędzone 7 października 2014 roku. Na tej samej liście są też śledzie po szczecińsku, ale to ryba morska, więc nie należy do tego tekstu.

Wspólny mianownik sielawy i siei jest biologiczny: obie to ryby łososiowate z rodzaju Coregonus, które według Wikipedii żyją w chłodnych, głębokich i czystych jeziorach i są wrażliwe na ilość tlenu w wodzie. Dlatego pojawiają się właśnie tu, gdzie jeziora są głębokie: nad Drawskiem i Miedwiem.

Sielawa znad Drawska

Według Wikipedii sielawa europejska osiąga zwykle około 30 cm, najwyżej 45 cm, a jej masa nie przekracza około kilograma. Żyje w ławicach: w dzień trzyma się na głębokości 20-30 m, o zmierzchu żeruje bliżej powierzchni, a pokarm stanowi plankton. Tarło trwa od listopada do grudnia. Wikipedia podaje też wymiar ochronny 18 cm oraz okres ochronny od 15 października do 31 grudnia, co warto sprawdzić w aktualnym regulaminie łowiska, bo przepisy się zmieniają.

Drawsko jest według Wikipedii jeziorem o powierzchni 1781,5 ha i głębokości maksymalnej 82,2 m (dane z publikacji z 1991 roku); urząd miejski w Czaplinku podaje nieco inne liczby, 1871 ha i 83 m.

Ryby w Drawsku mają długą historię zapisaną w dokumentach. Z 1480 roku zachował się opis jeziora, w którym jest ono nazwane bogatym w ryby. Opis z lat 1564-1565, sporządzony dla starostwa drahimskiego, wylicza według Wikipedii sumy, sułwice (Wikipedia łączy tę nazwę z sielawą), mrzewki, leszcze i węgorze, a odnotowuje też, że w jeziorze nie było karpi. Latem jezioro wynajmowali rybacy, którzy płacili do zamku w Drahimiu, dzisiejszym Starym Drawsku, po dwie ćwiertnie owsa; w odnotowanym roku było ich 36.

Dziś sielawę wędzi się w samym Starym Drawsku. Serwis dzieje.pl opisuje tamtejsze przedsiębiorstwo z wędzarnią i smażalnią ryb, które weszło do Sieci Dziedzictwa Kulinarnego Pomorza Zachodniego. Jego właściciel nazwał wędzoną sielawę koronnym produktem firmy i powiedział, że to tradycyjna ryba z tych terenów. W ofercie są też węgorze, pstrągi i troć, a więc nie tylko ryba z głębin Drawska.

Sieja z Miedwia

Miedwie jest płytsze od Drawska, ale znacznie większe: według Wikipedii ma 3527 ha powierzchni, 43,8 m głębokości maksymalnej i 19,3 m średniej. W tym jeziorze żyje sieja miedwiańska, którą Wikipedia określa jako gatunek autochtoniczny, obok sielawy, szczupaka, okonia, węgorza, sandacza i leszcza.

Sieja pospolita według Wikipedii zasiedla zwykle chłodne, głębokie i rozległe zbiorniki, źle znosi zanieczyszczenia i wahania tlenu. Wymiar ochronny wynosi 35 cm, a okres ochronny to 15 października - 31 grudnia. Tarło przypada najczęściej na okres od września do grudnia.

Miedwie ma też wątek naukowy. Pod koniec lat czterdziestych XX wieku znaleziono tu organizmy reliktowe, wśród nich odmianę siei pospolitej Coregonus lavaretus maraena; wzmiankuje o tym Wikipedia, powołując się na pracę Józefa Kaja z 1948 roku.

Według Wikipedii w okolicach Żelewa znajduje się nad Miedwiem ujęcie wody pitnej dla Szczecina. Magazyn National Geographic Traveler łączy Miedwie z sieją miedwiańską i wędzonymi rybami z tego jeziora.

Pstrąg ze stawów w Zielenicy

Magazyn National Geographic Traveler opisuje gospodarstwo rybackie w Zielenicy, zwane potocznie Krainą Pstrąga. Według tego opisu leży na obszarze Natura 2000, wśród łąk, lasów i polodowcowych moren, a ryby chowają się w ziemnych stawach porośniętych trzciną i pałką wodną. Autorka podaje, że każda ryba ma certyfikat ekologiczny, a pstrągi z gospodarstwa trafiają do kuchni restauracji i hoteli w całej Polsce. Wśród produktów jest też kawior z pstrąga oraz jesiotr.

To już inna ryba niż sielawa i sieja: według tego opisu pstrąg pochodzi z hodowli w stawach, a nie z połowu na dużym jeziorze.