Zabytki
późnogotycka kamienica bankiera Loitza z 1547 roku, dziś siedziba liceum plastycznego
Zabytki
jedyna ocalała przedwojenna kamienica kwartału, zwana Kanapką, z muralami i odtworzoną fasadą
Zabytki
eklektyczna kamienica z wykuszami i rzeźbami, ocalała z wojennej pierzei ulicy Piłsudskiego
Zabytki
eklektyczna kamienica z 1898 roku z zachowaną apteką z drewnianą boazerią i zegarem
Zabytki
secesyjna kamienica z 1902 roku z orłami nad portalami, wykuszami i dziedzińcem z fontanną
Zabytki
kamienica z 1892 roku z putta nad bramą i narożnym wykuszem z hełmem przy placu Grunwaldzkim
Kamienice w Szczecinie: sześć zabytkowych domów z placu Grunwaldzkiego i Starego Miasta, od Kamienicy Loitzów po secesyjny dom przy św. Wojciecha.
O dawnym mieszczańskim Szczecinie opowiadają kamienice w centrum. Zebraliśmy sześć adresów: pięć w Centrum i jedną na Starym Mieście. To trasa na godzinę spaceru, bez biletów, bo domy ogląda się od strony ulicy.
Najłatwiej od placu Grunwaldzkiego, wokół którego leży kilka kamienic z listy. Wystarczy przejść kilka przecznic, by zobaczyć domy z różnych dekad: od lat 80. XIX wieku po początek XX stulecia.
Tuż przy placu, na rogu ulicy Śląskiej, stoi Kamienica Augusta Mintza z 1898 roku. W parterze od 1900 roku mieści się apteka, a jej izba ekspedycyjna zachowała dawne wyposażenie. Pod numerem 38 przy tej samej ulicy stoi Kamienica Wilhelma Gramtza, wzniesiona w latach 1892-1893. Nad bramą zobaczysz putto, a narożny wykusz zwieńczono hełmem. Dom ma bliźniaka przy ulicy Rayskiego 29, a razem tworzą południowo-zachodni bok placu.
Secesję najlepiej zobaczyć w domu przy świętego Wojciecha 1. Jest to budynek z początku XX wieku, w którym zachowała się duża część pierwotnej ornamentyki.
Kamienica przy ulicy św. Wojciecha 1 pochodzi z lat 1902-1903, a jej autorem był Friedrich Liebergesell. Oprócz fasady warto zajrzeć w stronę oficyny, dziedzińca i fontanny. Dla porównania, Piłsudskiego 7 powstała w 1897 roku i ma wykusze oraz kobiece rzeźby na trzeciej kondygnacji. Z dawnej wschodniej strony ulicy Piłsudskiego została tylko ona.
Najstarsza na liście jest Kamienica Loitzów, dom z XVI wieku, a najbardziej nietypowa to Malczewskiego 34, potocznie zwana Kanapką.
Kamienica Loitzów przy ulicy Kurkowej 1 to późnogotycki dom z lat 1539-1547, który należał do bankierów z rodziny Loitzów. Mieści się w nim Liceum Plastyczne, a budynek jest rzadkim w mieście śladem dawnej zabudowy mieszczańskiej. Z kolei Malczewskiego 34 powstała w latach 1885-1888 na planie litery U. W swoim kwartale tylko ona przetrwała z czasów sprzed wojny, a do rejestru zabytków trafiła w 2004 roku.
Trasa zaczyna się na Starym Mieście od Kamienicy Loitzów, a potem prowadzi do Centrum. Na całość wystarczy godzina, a postoje przy placu Grunwaldzkim zajmą najwięcej czasu.
Po drodze możesz sprawdzić inne miejsca: ogólny przegląd kamienic pokazuje podobne domy w regionie, a atrakcje Szczecina podpowiadają, co dodać do spaceru. Gdy interesuje cię sąsiednia architektura, czytaj Pałace i kamienice Śródmieścia: od baroku po secesję.
Spośród domów z listy najstarsza jest Kamienica Loitzów przy ulicy Kurkowej 1, późnogotycka, z lat 1539-1547. Dziś mieści Liceum Plastyczne.
W Kamienicy Augusta Mintza przy placu Grunwaldzkim. Apteka działa tam od 1900 roku, a izba ekspedycyjna ma dawne wyposażenie.
Taka jest jej potoczna nazwa. Dom z lat 1885-1888 ma rzut litery U, a w swoim kwartale jako jedyny przetrwał z okresu przed wojną.
Do większości z nich zwykle się nie wchodzi, to domy mieszkalne, szkoła albo lokale usługowe. W Kamienicy Augusta Mintza działa apteka, a w Kamienicy Loitzów szkoła plastyczna.
